Marco Bastian: Dobberend de toekomst tegemoet
Het is zover. Na ruim vijftien jaar als directeur van de NBBU leg ik het stokje neer. Eerlijk gezegd had ik het aanlokkelijk gevonden om met stille trom te vertrekken. Geen grote woorden, geen toeters en bellen. Een Irish goodbye en verder niks. Maar een afscheid zonder gedag te zeggen, is toch een beetje als de haven verlaten zonder het zeil te hijsen.
Ik begon eind 2009 als directeur van een vereniging die de belangen behartigde van zo’n 650 uitzend- en bemiddelingsorganisaties. Inmiddels zijn dat er zo’n 1400. De branche is gegroeid en volwassener geworden. Niet vanzelf, maar omdat ondernemers zich hebben aangepast aan een arbeidsmarkt die voortdurend in beweging is.
Nieuwe wetgeving, toenemende maatschappelijke druk, de roep om meer zekerheid voor flexwerkers: het heeft de sector gedwongen zichzelf opnieuw uit te vinden. Van de nasleep van de financiële crisis tot corona, van het SER-MLT-advies tot het toelatingsstelsel. Al die ontwikkelingen maakte ik nabij mee. Soms als toeschouwer, vaker als betrokkene: aan de overlegtafels in Den Haag, in gesprekken met bewindslieden, in diverse onderhandelingen en gesprekken die meer voeten in de aarde hadden dan vooraf gedacht.
Je zal maar flexondernemer zijn, dacht ik dikwijls. Dan haal je je heel wat op de hals.
En toch: wie in deze branche ondernemer is, weet dat klagen geen optie is. Je rolt je mouwen op, je zucht een keer en je gaat aan de slag. Bovendien, je hebt een mooi vak uitgekozen!
Dat geldt straks net zo hard. Want de veranderingen blijven komen. De Wtta staat voor de deur, net als de Wmzf. Nieuwe technologieën, AI, automatisering, ze veranderen niet alleen hoe we werken, maar ook wát er van werkenden wordt gevraagd. Een leven lang ontwikkelen is geen modekreet meer, maar een noodzakelijke overlevingsstrategie om je onderneming op koers te houden. Voor werkenden én voor ondernemers. Mijn advies aan iedereen die in deze branche actief is: zorg dat je er klaar voor bent. Bouw niet alleen aan je orderportefeuille, maar ook aan de kennis en wendbaarheid van je organisatie. De markt wacht niet op wie treuzelt.
Die druk, die gejaagdheid, die laat ik achter me. Geen moeizame onderhandelingen meer. Geen telefoontjes van journalisten meer om zeven uur ’s ochtends met de vraag of ik ‘even snel’ wil reageren op een ophefmakend verhaal over de uitzendbranche, terwijl ik nog nauwelijks wakker ben. Van dat gevoel neem ik graag afscheid.
Geen files meer op weg naar (of terug van) Den Haag. Ik heb de afgelopen jaren een disproportioneel deel van mijn leven op de A1 en A12 doorgebracht. Aan dat hoofdstuk komt definitief een einde.
Het echte leven begint nu. Het lijstje bestemmingen groeit met de dag. Landen waar de zon schijnt, het tempo lager ligt en niemand vraagt om een reactie vóór de koffie klaar is, mogen mij verwachten. Meer tijd voor de groeiende kring mensen dicht om mij heen. Vaker in een zeilbootje stappen en de Friese meren of de wateren rond de Griekse eilanden verkennen. Dat vooruitzicht bevalt me wel.
Ik wens u alle goeds!
Marco Bastian, van 2009 tot en met 2026 directeur van de NBBU